Die ene keer in het jaar trekken we er samen op uit. Onder het mom van “werken aan het huis en afsluiten voor de winter” verheugen wij ons stiekem voornamelijk op een weekendje samen zijn. Een lang weekend, dat wel.

Donderdagavond bepakt en bezakt mijn meisje opgehaald van haar werk, om door te rijden naar Chissey. Eerst nog een tussenstop bij Han en Yvonne om Saar, onze hond, af te gooien. Daar alles afgeslagen (behalve de koffie-to-go) om maar zo snel mogelijk door te kunnen rijden naar Chissey waar we in gedachte eigenlijk al zijn.

In de buurt van Parijs geen goed gevoel bij de koppeling, die trilt bij het intrappen, maar verder voorspoedig in 7,5 uur de reis voltooid. Het is 03:30 uur als we aankomen, -4 graden als we uitstappen. Het huis is steenkoud we kruipen onder drie dekens met al onze kleren aan.

Je moet je voorstellen dat wij een huis of  zeven in de straat hebben en we minstens anderhalve dag bezig zijn om iedereen te begroeten en vervolgens weer gedag te zeggen. Zo’n weekendje gaat heel snel met al deze bezoekjes waarbij alle registers (en champagneflessen) worden opengetrokken. Kortom, gepaste dronkenschap en lekker bijpraten met veel te veel gastronomische hoogstandjes achter de kiezen.

We vergeten bijna ons probleem met de auto. Op zaterdag naar de garage gereden, waar ons vermoeden helaas door de plaatselijke monteur wordt bevestigd; onze koppelingsplaten zijn versleten.  Tot overmaat van ramp roept hij ook dat het twijfelachtig is of de auto het überhaupt terug gaat halen naar Nederland. Pffff. Een reparatie ter plekke is geen optie aangezien we daar een aantal dagen mee uit het net zijn. We besluiten het erop te wagen en de terugreis met zo min mogelijk inzet van de koppeling te volbrengen. Maar dat is voor later.

Ergens in de tussentijd heeft Annemarie de slaapkamer beneden helemaal geverfd (wit met een spat blauw) en heb ik het groen geschoren en direct in de vuurton verstookt. Renée liet ons weer uitgebreid snuffelen in haar collectie brocante waardoor we weer ons hart konden ophalen aan serviezen en andere snuisterijen. Een paar delicate hanglampjes zijn aan de strijkstok blijven hangen (zie foto)

En toen de terugreis waarbij we zo min mogelijk wilden schakelen om de koppelingsplaten te sparen. Bij Parijs reden we bijna een file in die we via een de-tour gelukkig dankzij Annemarie’s briljante kaartlees actie konden omzeilen door binnendoor te gaan. We waren bijna thuis toen bij de afslag Leiderdorp de koppeling het totaal begaf zodat we in de eerste versnelling de laatste vijf kilometer met knipperlichten aan naar huis zijn gereden. We hebben het gelukkig gehaald, de laatste kilometers met kloppend hart.

Chissey is klaar voor de winter… nu de auto nog.